Malts Of Scotland

Logo Malts of Scotland

Malts of Scotland

De onafhankelijke bottelaar Malts of Scotland (MoS) heeft zijn plaats op de whisky-markt gevonden. Dat is vooral aan de prijs van haar nieuwe range te merken. Onlangs had ik het voorrecht om enkele expressies van die nieuwe range te ontdekken op een tasting georganiseerd door The Bonding Dram (20/04/2011). Gastheer was de meesterverteller Dominiek Bouckaert, die onlangs als importeur de fakkel van Luc Timmermans overnam. Dominiek verzekerde overigens dat alles goed gaat met Luc – hij is niet failliet, niet ziek, en is nog steeds samen met zijn vrouw. Hij eigent zichzelf alleen wat tijd toe.

By the way, Dominiek Bouckaert beheert ook Thosop (bekend van het handwritten label) van Luc Timmermans. Daarnaast is hij mede-oprichter van de Leuvense whiskyclub Full Dram en is hij actief bij Lindores – whiskyclub en gelijknamig festival in Oostende. Ook schrijft hij geregeld voor het Nederlandse tijdschrift Whisky Passion.

Maar terug maar MoS. Thomas Ewers uit Paderborn (Duitsland) droomde er van een eigen onafhankelijke bottelaar te worden. Hij verdiepte zich in het kopen en verkopen van vaten whisky en legde zo een eigen verzameling casks aan. In 2009 vond hij het tijd deze op de markt te brengen onder de naam ‘Malts Of Scotland’ – zijn droom ging in vervulling. Hij beweert enkele honderden vaten op rust te hebben, afkomstig uit 60 Schotse distilleries. MoS bottelt op vatsterkte en hun producten worden noch koud gefilterd noch gekleurd. Op korte tijd wist Thomas Ewers een solide reputatie op te bouwen. Wij waren vooral benieuwd of deze reputatie overeind blijft.

Dus wat voor lekkers had Dominiek voor ons mee? Zeven cask strength flessen uit de nieuwe range van MoS, waaronder enkele zeldzame bottelingen, zoals een Miltonduff en een Inchgower, die normaal gezien volledig in blends verdwijnen. Met hoge verwachtingen schoven we bij aan tafel bij het zien van onderstaande namen en jaartallen.

Ardmore 1992 (49,4%)

KLEUR : Licht.

GEUR : Delicaat. Voorzichtige mouttoetsen met wat vanille. Mooie fruitaroma’s : zoet vruchtvlees van een Jonagold. Zacht. Frisse limoenschil. Aanzwellende ondertoon van medicinale turf.  De geur van een dokterskabinet (ether?). Suggestie van banaan.

SMAAK : Gemberfris. Ananas. Als limoen en rum in een Mojito. Speels en zeer fris. Dan komen medinale turftoetsen opzetten.

FINISH : Eerder kort. Zoete, medicinale turf blijft wat hangen.

BALANS : Speelse, verdienstelijke whisky. Jammer dat lichte, delicate whisky’s van Ardmore verloren gaan in tastings door de krachtpatsers die er op volgen. Ze verdient een betere plaats dan ‘opener’.

Miltonduff 1980 (44,7%)

KLEUR : Goud.

GEUR : Stroperig en fruitig. Overrijpe banaan, wat mandarijn misschien. Zacht en subtiel. Doyenné peer, limoensap, Havanna Club rum. Fruit mengt zich met onopvallende vanille. Na een tijd komen notige toetsen op.

SMAAK : Warm, romig, zacht. Erg fruitig – perzik en zoete vanille. Wat rozijn? Mango. Best peperig, kruidig. Er zit een metalige toets in, een ‘twist’ die je even weer scherp maakt.

FINISH : Lang. Verwarmend.

BALANS : Verdienstelijke fruitbom. De ‘twist’ in de smaak brengt verdieping. Daagt genoeg uit.

Laphroaig 1990 (52,6%)

KLEUR : licht.

GEUR : Zoete turf en rokerigheid drijven boven de whisky als nevel boven een Schots meer. Bacon als in chips. Medicinaal en flink wat fenolen – varkensstal. Een bezwete T-shirt die al een tijd in een locker ligt. Turf voelt zacht aan, gehutseld met fruitige toetsen – citrus.

SMAAK : Pittig. Rietsuiker en limoen openen de deur naar turf. Een carrousel van karamelzoete, citroenfrisse accenten en rokerige, zweterige turf.

FINISH : Lang. Rokerig. Zweet.

BALANS : De jaren in het vat temperen de onstuimige turf en maken van deze dram een gerespecteerde gentleman. Met sigaar. Heerlijk.

Inchgower 1992 (57,2%)

KLEUR : Goud.

GEUR : Warm. Nagellak, rijk aan zoete fenolen maar geen boerderij (Iemand in het gezelschap associeert deze whisky met de geur van een bruisende Dafalgan in het glas, en ik kan me er helemaal in vinden). Muurverf, rubber zelfs. Na een tijdje komen wat fruitige toetsen los, zoals in perzik en sinaasappel – maar blijven erg op de achtergrond.

SMAAK : IJl. Wat citrus met moeilijk te benoemen aroma’s. Overrijpe kiwi misschien, of gemaaid gras dat al een tijd in de zon gist. Bloemig eerder dan fruitig. haarlak, schnaps. Verrassend, verwonderend.

FINSIH : Suggestie van meloen? Wat vanille misschien?

BALANS : Een komieke whisky, merkt iemand op. Bert Bruyneel beweert op dat deze whisky zo veel fouten heeft dat ze weer interessant wordt. Dit lijkt zo’n whisky die Jim Murray verrast en met +90 wordt beloond, of zonder kans wordt afgeschoten. Vraagt tijd, opent een register nieuwe geuren en smaken, en wekt op deze manier sensatie op als bij een schoolreisje.

Highland park 1986 (50,7%)

KLEUR : Licht.

GEUR : medicinaal zoet, zacht rokerig. Veldbloemen. Munt als in een Mojito. Een notige toets. Best fruitig – peer of cavaillon-meloen en sinaasappelschil. Chloor? Zoutig als klassiek keukenzout.

SMAAK : Mooie, krachtige zoete smaak. Fruitig. Vanilleijs met een rokerige ondertoon en wat turf zwelt aan. Munt als in Tictac. Er lijkt een vreemde toets in deze Highland park te zitten, maar als je er op door gaat wordt hij juist een typische maar sterk uitvergrote component van de Highland Park.

FINISH : Heerlijk lang. Best rokerig. Zout op de lippen.

BALANS : Heerlijke, onderhoudende dram die mijn voorliefde voor Highland Park bevestigd -een liefde die zich aan haar kleine kantjes laat kennen.

Laphroaig 1998 (59,6%)

KLEUR : Licht.

GEUR : Die typische turfige Laphroaig kenmerken.  Aangekorste plakaatverf, gerookt vlees, zweterig, zeer rokerig als een asbak van enkele dagen oud. Vettig, lederachtig. Iemand merkt op steenkool. Viriel en onstuimig. Met de neus diep in het glas flink wat fenolen uit de varkensstal. Heftig.

SMAAK : Prikkelend. Turf en sterk rokerig. Tabak aan het verhemelte. Best ziltig. Fris-fruitig na een tijdje. Zoet, maar geen karamel. Wet scherpe houttoetsen. Wild.

BALANS : Wat een onstuimige en overweldigende dram. Jammer dat de Longmorn al wordt ingeschonken en ingeleid op het moment ik mij wil verdiepen in deze Laphroaig. Doet mij wat denken aan de Finlaggan Select Reserve, maar nog onstuimiger en toch complexer. Wars, tegendraads – een whisky in volle puberteit !

Longmorn 1976 (51,5%)

KLEUR : Sinaasappel oranje.

GEUR : Zacht en delicaat. Fris en vol. Fruitig. Afgeroomde houttoetsen.  Geconfijte abrikoos, walnoot. Wat gember. Pas vernist hout.  Een medicinale ondertoon? Heerlijk.

SMAAK : Houttaninnes vooraan. Daar is de abrikoos ook. Mooie, fruitige toetsen. Eerder hazelnoot nu. Evenwichtig.

BALANS : Hier word je stil van. Ik voel de dram om deze dram met associaties dicht te schrijven, maar dit hoeft niet. Soms moet het niet meer zijn : genot dat stil maakt, dat rust brengt. Zoals een oude speysider hoort te zijn. En toch : binnen die uitzonderlijke toplaag sptingt ze er niet nadrukkelijk uit.

EINDBALANS

Een zeer uitdagende en onderhoudende tasting. Zeven cask strength whisky’s doorgronden is niet voor watjes. Zelf had ik het af en toe wat moeilijk met de concentratie. Mojito (munt, rum, rietsuiker) leek een sleutelbegrip in deze tasting – en dit zegt misschien meer over autosuggestie dan over de whisky’s zelf.

We gingen met hoge verwachtingen naar de tasting, geprikkeld door jaartallen en namen, en de hoge reputatie van deze bottelaar. Deze verwachtingen werden zeker ingelost : we kregen zeven prachtige expressies voorgeschoteld. Toch had ik achteraf het gevoel dat de afzonderlijke distilleries centraler stonden dan de bottelaar. Dominiek had het op een bepaald moment over het feit dat onafhankelijke bottelingen vaak ‘een hoek af’ hebben ten opzichte van distillery bottelingen. Op die manier worden de karakteristieken van standaard expressies net uitgedaagd. Aan de afwijking herken je de norm. Zo vertelde de tasting uiteindelijk meer over de afzonderlijke distilleries dan over de bottelaar.

Ook al zijn alle bottelingen cask strength, en horen ze thuis in de toplaag van kwaliteitswhisky’s, deze serie MoS blijft een kostelijke aangelegenheid. De vraag blijft of zeldzame bottelingen als Longmorn en Miltonduff deze prijs genoeg verantwoorden.

Dit bericht werd geplaatst in Ardmore, Highland Park, Inchgower, Laphroaig, Longmorn, Malts Of Scotland, Miltonduff, Notes en getagged met , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Malts Of Scotland

  1. Pingback: Laphroaig 1994-2014 (Malts Of Scotland) Banyuls Wine Cask Finish (57,2%) | Daily expressions of sweet and sour

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s