Spirits in the Sky (Leuven, 11 november 2012) : impressies

Eindelijk. Eindelijk op Spirits in the Sky. Na het horen van de vele lofuitingen, warme sfeerbeschrijvingen en legendarische verhalen over het traject Leuven Centraal – Sportoase, was ik er dit jaar eindelijk bij op Spirits in the Sky. Wat meteen opviel was de gemoedelijke sfeer op deze opendeurdag van deze grootste whisky-importeur van België. Iedereen goed gemutst, een opgewonden pretparksfeertje. O ja, hier en daar werd wat gemord. Dat het Dictator-meisje minder schaars was gekleed dan vorig jaar, en dat het er maar ééntje was. Of dat Ardbeg de meisjes volledig achterwege liet. Dat enkele prominente merken en bottelaars ontbraken, maar ach, je kiest toch voor de renpaarden uit je eigen stal, niet?

Vergelijk zelf : 2011 versus 2012.

In goed gezelschap en na een kennismakingsrondje in de flink verwarmde lounge – hèhè, daar krijg je dorst van – zorgvuldig tastend een avontuurlijke sprokkeltocht gehouden langs de verschillende stands. Elkaar verrassend of juist aanvullend bestoken met wonderlijke drams. De krijtlijnen waren vooraf, op de trein erheen, uitgezet. Enkele ‘klassiekers’ hadden we op het oog, en verborgen pareltjes – een rondje closed distilleries nu het nog kan, en distilleerderijen die je nauwelijks in de handel vindt. En dan aan het werk : de tijd en de zintuigen zijn beperkt. Glenfarclas was de ontdekking voor mij. De ‘jongere’ versies kende ik al, maar de oudere  Family Casks en de verbluffende 40y waren een openbaring. Op zo’n moment ga je Luc Timmermans begrijpen. Verder hielden we ook enkele onafhankelijke bottelaars in het oog. Ik was onder de indruk van een op de tong zeer frisse Bunna 1980 van Malts of Scotland, een evenwichtige Imperial 1995 van Closed distilleries en de buitengewone Laphroaig 1995 van The Whisky Agency. Verder was er een indrukwekkende Girvan 48y van The Daily Dram, en ook het paartje Bowmore’s – de expressieve 23y van The Whisky Agency en de ingetogen 1989 van Malts of Scotland – was een leuke set om tegen elkaar uit te spelen. De Port Askaig 30y – ooit een slechte Caol Ila geproefd? Die bestaan niet – was een waardige afsluiter.

Glenfarclas Family Casks. Van de 9th release een legendarische 1975 en superieure 1965 geproefd.

Maar Spirits in the Sky is zoveel meer dan een whiskyfestival alleen. The Nectar importeert ook een resem andere alcohols en distillaten. Maar als whiskyliefhebber laat je deze al snel links liggen – je moet nu eenmaal prioriteiten leggen. Ik hoorde veel lof over de vintage ports van Graham’s, en was erg benieuwd naar het ruime aanbod rums, cognacs en Bourbon die er opgesteld stond. Daar moet volgend jaar dus zeker een dag bij. En een Masterclass is ook een must. Het was een hele belevenis om Richard Patterson in levende lijve te zien, maar het moet werelds zijn om een initiatie whisky proeven van hem te krijgen. Ik kijk nu al uit naar de volgende editie …

Een tasting van Richard Patterson, ook gekend als ‘The Nose’, bijwonen. Dat is de missie.

Dit bericht werd geplaatst in Reviews en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s