Blind Tasting II – The Bonding Dram – 22/11/2012 (deel 1)

Wat houden we ervan om op het verkeerde been gezet te worden. We voelen het aankomen, en lopen er met open armen in.

Voor de tweede keer hield The Bonding Dram een blind tasting. Zeven whisky’s verstopt in een ouwe witte sportsok werden ons blind voorgeschoteld. Om de verwarring compleet te maken, liet gastheer Jeroen ons raden om welk soort distillaat het ging. Een Single malt? Of toch een Blend? Een Blend van Malts misschien? Of toch een graanwhisky? Was dit wel whisky? Kon het geen rum of bourbon zijn?

We waren op onze hoede, maar toch. Aan de glanzende pretoogjes van Jeroen te zien beleefde hij veel plezier aan dat misleiden. Het werd een verrassende ontdekkingstocht langs niet alledaagse flessen …

Vandaag deel 1, morgen de rest.

Witte sok 1 : Mortlach 12y (1984-1997) Wilson & Morgan (46%)

Kleur : licht.

Geur : Zeer zacht, zelfs ingetogen. Appel, een snuifje vanille. Licht en zoet. Scherpte ook van citroen. Granige ondertoon. Na een poos kwam de neus open. Uitbundig fruitig, maar in balans. Eerder perzik nu en peer. Frisse citroen. Honing zelfs, met een toets vanille.  Wat wordt deze whisky mooi !

Smaak : Karamelzoet met wat hout en vanille er achteraan. Eerder ingetogen, voorzichtig. Lichtvoetig als Ierse whisky.  Maar ook hier bloeit deze whisky na wat ademen volledig open : zoete fruittoetsen en zacht romig. Veel perzik, en honing inderdaad – waxy zelfs. Druivensuiker (rozijn).

Finish : Lang.

Balans : Blind zag ik deze whisky eerst als Ierse whiskey, of zelfs als blend. Weinig alcohol, en het zeer ingetogen karakter zetten mij op het verkeerde been. Maar na wat ademen bloeit deze whisky prachtig open. Gedurende de avond overtuigde hij me steeds meer. Verdiende terecht een plaats in mijn top drie.

Witte sok 2 : Flaming Heart – The Compass Box (48,9%)

Kleur : Erg licht, met een okeren glans

Geur : Ontegensprekelijke turf. Wat moerassig, mossig. Frisse ondertoon, als van citrus. Mooie, ronde neus. Als van een jonge Laphroaig, maar minder vlezig. En er zit ook meer fruit in : toch wat sherry? Best moutig, dus jong? Na wat ademen wordt de turf zwetiger. Volle neus. Meer en meer vanille ook. Vlot, geen weerhaakjes.

Smaak : Zoet en best solvent. Flink wat turf vooraan, Knisperend. Wat scherp en mineralig er achteraan. Ingetogen fruit. Na een poos breekt ook hier meer fruit door – lichi – en wordt de turf rokeriger. En kruidiger nu – anijs. Honingachtige fruitigheid doet mij aan Sauterne-finish denken.

Finish : Medium tot lang.

Balans : De volmondige turf stuurde mij in de richting van een single malt. Een jonge Laphroiag had ik bijna gezworen.  Maar ik wist beter : het vlotte karakter, de ‘vreemde’ fruittoetsen stroken niet met zo’n botteling. Een single malt was te vanzelfsprekend geweest, een blend te ver af. Ik gokte terecht op een blended malt. Deze Flaming Heart is een blend van Clynelish gerijpt op Franse eik, Laphroiag op refill bourbon en een Highlander op sherry vaten. Mooie, vlotte whisky.

Witte sok 3 : Girvan 48y (1964-2012) Daily Dram (49,3)

Kleur : Zacht goud

Neus : Kokosnoot en zachte houttoetsen. Scherp maar tropisch. Onwillekeurig denk ik aan Bayley’s. Koffiebonen, ongezouten cashewnoten. Jonge, sappige houttoetsen, vers gezaagde planken en lijm of hars. Na wat ademen wordt deze whisky zachter. Zoete, notige toetsen, veel citrus. Vers graan, pas gemaaid gras. Top.

Smaak : Aarde, een boekenkast met oude manuscripten. Ja, die kokosnoot, maar dan met nog schaal aan. Stroeve houttoetsen, houterige vanille. Best wat alcohol. Rietsuiker. Wordt een stuk mooier na wat luchten. Ronder, zachter en zoeter. Meer perzik en citrus. Vanille ook. Zachtere houttoetsen. Zoethout. Wat mooi is deze whisky geworden.

Finish : Vanille.

Balans : Rum gokte ik. Kokos, koffie en de aarde-achtige houttoetsen zetten mij volledig op het verkeerde been. Bovendien had ik deze single grainwhisky nog maar een week eerder genoten op het Spirits In The Sky festival in Leuven. Hier was ze in eerste instantie onherkenbaar voor mij. Had die fles in Leuven al langer geademd? Of speelt de context – wat je ervoor proefde – een doorslaggevende rol? Deze whisky is, mits je ‘m even laat ademen, een absolute topper.

Morgen gaan we verder …

Dit bericht werd geplaatst in Reviews en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s