De grabbelton van Gordon & MacPhail (Strathisla VS Longmorn met Eric Vermeire)

Eric Vermeire_0Het was een plezier om Eric Vermeire nog eens bezig te zien. De eerste keer was hij in het gezelschap van Julliette Binoche … euh Buchan van de Benromach Distillery, twee jaar geleden. Eric kon zich dan net importeur van Gorden & MacPhail noemen, de grootse onafhankelijke bottelaar van Schotse whisky. Eric is een van de enige Belgen die zijn sporen in de Schotse whiskyindustrie verdiende, samen met Jan Beckers die voor de andere bottelaar Douglas Laing werkt. In 1999 trok Eric naar Schotland zijn passie achterna. De Glenturret Distillery bouwde op dat moment een groots opgezet bezoekerscentrum uit, The Famous Grouse Experience. Hij groeide door van gids tot tournamager en zelfs even duty manager. Toen Glenturret opging in de Edrington Group, die onder meer Highland Park en Macallan bezit, draaide Eric mee in eerste divisie. Zijn relaties en kennis bracht hij mee naar België, waar hij een tijdlang werkte voor de Belgische importeur van de Edrington Group (thans premium spirits). Tot Gordon & MacPhail hem overstag haalde.

Voor wie de bijtende kou trotseerde kon rekenen op een eigenzinnige selectie uit de grabbelton Gordon & MacPhail. Gordon & MacPhail is wellicht de grootste onafhankelijke bottelaar in Schotland. In tegenstelling tot de meeste andere bottelaars, klopt Gordon & MacPhail bij de distilleerderij aan met lege vaten – voornamelijk ex-sherry – die ze ter plekke laten vullen. Omdat ze enkel ‘new make’ – ongerijpte alcohol – aankopen, kunnen ze ook de verkoopprijzen van hun gerijpte whisky op een aanvaardbaar niveau houden. Andere bottelaars kopen eerder (gerijpte en dus duurdere) vaten bij distilleerderijen op. Daarnaast brengt Gordon & MacPhail ook semi-officiële bottelingen op de markt, zoals voor Longmorn en Strathisla. Het zijn standaardbottelingen die niet door de distilleerderij zelf op de markt worden gebracht, zoals de Longmorn 12 die we deze avond proefden.

De Gordon & MacPhail Retail Shop in Elgin, Speyside

De Gordon & MacPhail Retail Shop in Elgin, Speyside

Het was een kleine groep die de spekgladde kasseien op de Graslei overwon, maar dat maakte de sfeer van meet af aan wat losser. Een kleine groep nodigt meer uit tot interactie. De avond werd een gezellige babbel met Eric, die tussen zijn rake oneliners door veel ruimte aan de groep gaf. Bijna als een familie opeen geschoven deelden we ervaringen uit. Alleen het haardvuur ontbrak.

De opzet om een jonge en een oude botteling van dezelfde distilleerderij tegenover elkaar te zetten, trok mij alvast sterk aan. Ik concentreer me voor dit verslag dan ook eerst en vooral op deze koppels : Strathisla jong en oud, en Longmorn jong en oud. De andere whisky’s verschijnen later wel, in losse proefnotities. Als een soort apotheose plaats ik de twee oude knarren nog eens tegenover elkaar.

  1. Strathisla : jong versus oud

 

Strathisla 1998 (Gordon & MacPhail, Distillery Label) 43% (1998-2011)

Strathisla is een distilleerderij die me altijd al aansprak, vooral door de lovende woorden die Michael Jackson zaliger voor deze idylische plek had. Een distilleerderijbezoek leidde tot een ontgoocheling. In de proefsessie werd ons Chivas voorgeschoteld, terwijl we ons in het Strathisla karakter hadden willen verdiepen.

Strathisla 1998-2011 (43%)

Strathisla 1998-2011 (43%)

Kleur : Licht goud

Geur : Moutig en scherp. Romig. Wat zwavelig. Een typisch vat voor de Duitse markt wordt opgemerkt. Wat petroleumachtig. Fruit blijft op de achtergrond. Eerder broodpudding. Met ademen wordt de zwavel nadrukkelijker. Wat zweterig, karnemelk zelfs.

Smaak : Rond, walst. Zacht en mierzoet – meer zoet dan fruit. Warm. Kandij. Sherrydrogend.

Finish : Lange caramel.  Na een poos wordt het zweterige karakter nadrukkelijker – vermoedelijk afkomstig uit het sherryvat.

 

Strahisla 1972 (Gordon & MacPhail, Distilery Label) 43% (1972-2012)

Strathisla Distillery Label 1972 - 2012 (43%)

Strathisla Distillery Label 1972 – 2012 (43%)

Kleur : Mahonie

Geur : Stroperig met een scherpe toets, als zeer oude balsamico. Krachtige houten toetsen, rood fruit (sherry) dat zich als een bitter aanbiedt – punta mess, notenlikeur (zoet en drogend, houterig). Ademen maakt deze whisky zoeter, waardoor het bittere meer naar rubber toe opschuift.

Smaak : Flinke kruidigheid. Zoethout, eucalyptus. Kaneel ook. Ronde houttoetsen. Eucalyptus-toets maakt deze oude whisky best fris. Punta mess : bitter als sinaasappellikeur. Na een poos breekt ook deze Strathisla wat open, maar dat kleurt ook de houttoetsen wranger. Zeer kauwbaar ook.

Finish : Kabbelt langzaam verder. Niet nadrukkelijk. Smeulend.

Balans : Heerlijk. Maar is de jonge versie nog herkenbaar?

2. Longmorn : jong versus oud

Longmorn 12y (Gordon & MacPhail) 43%

Ook Longmorn is vooral gekend als een distilleerderij voor onafhankelijke bottelaars. Gordon & MacPhail was lange tijd de enige die in opdracht van de distilleerderij – thans deel van het Chivas Pernod-Ricard imperium – een semi-officiële botteling op de markt bracht. Pas na de overname door Pernod Ricard in 2001 kwam de officiële 16y op de markt. De Longmorn distillery staat bekend als ‘the hidden jewel of the Speyside’.

Longmorn 12 (43%)

Longmorn 12 (43%)

Kleur :  goud

Geur : Warme abrikooscake. Fris ook, met een vleugje anijs. Fruitige sherry, zelfs wat banaan. Af.

Smaak : Warm en rond. Nadrukkelijker anijs. Nadrukkelijk sherry door een volle, rode fruitigheid. Heerlijk, uitbundig. Vol. Een toefje vanille?

Finish : Heerlijk, lang. Ronde, zoete moutsuikers.

Balans : Perfecte standaardbotteling.

Longmorn 1973 (Gordon & MacPhail) 43% (1973-2012)

Longmorn 1973-2012 (43%)

Longmorn 1973-2012 (43%)

Kleur :  Oker

Geur : Olorosso sherry : zoet met een vleugje Punta Mes. Rozijn, vijg. Wat rokerigheid van het hout. Chocolade. Vijgen met yoghurt. Zure pruimen.

Smaak : Romig en kruidig. Tijm bijvoorbeeld. Erg fruitig. Abrikoos en banaan. Hout en fruit in evenwicht. Ja, inderdaad, wat vanille. Kruidigheid maakt deze gewichtig. Krachtig en toch subtiel.

Finish : Heerlijk lange en elegante houttoetsen worden verzacht door een kruidige fruitigheid. Poëtisch.

Balans : Sprakeloos.

3. Strathisla 1972 VS Longmorn 1973

Omdat deze twee prachtige expressies nogal dicht bij elkaar liggen (Speyside fruitigheid met mooie sherry toetsen en een kruidige houterigheid), zette ik ze de avond zelf nog eens tegenover elkaar, om de verschillen te onderstrepen.

Strahisla 1972 (Gordon & MacPhail, Distilery Label) 43% (1972-2012)

Strathisla Distillery Label 1972 - 2012 (43%)

Strathisla Distillery Label 1972 – 2012 (43%)

Geur : Sinaasappel en abrikoostoetsen mengen zich met het hout. Dit zorgt voor een ondertoon van ‘bitter’ (Pim’s, Punta Mes, …).

Smaak : Houterig, meer sinas. Amandel. Wat scherper en complexer. Mischien wat stroever.

Balans : Deze Strathisla IS sherry.

 

 

 

Longmorn 1973 (Gordon & MacPhail) 43% (1973-2012)

Longmorn 1973-2012 (43%)

Longmorn 1973-2012 (43%)

Geur : Verse houtsnippers, zaagsel staat naast de fruitigheid. Maar ook weer niet los. Als vervlochten zuilen ondersteunen ze hetzelfde dak.

Smaak : Tropischer, meer abrikoos en banaan. Okkernoot. Wat zachter en zoeter. Misschien net iets eleganter.

Balans : De sherry ondersteunt deze whisky, die best op zichzelf staat.

Dit bericht werd geplaatst in Gordon & MacPhail, Longmorn, Reviews, Strathisla en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s