Glenmorangie Ealante (46%)

Deze jongste versie van Glenmorangie werd door Jim Murray uitgeroepen tot whisky van het jaar. Dat de heer Murray ter afwisseling deze expressie koos uit dezelfde stal als zijn ‘all time favourite’ zorgde binnen bepaalde segmenten van het whisky-minnend publiek voor flink wat animo. Wie zijn prijsbeesten in dezelfde stal blijft zoeken, verliest vroeg of laat zijn geloofwaardigheid. Maar deze discussie ter zijde kreeg ik van The Golden Oak Whiskyclub in Merelbeke de kans deze expressie blind te proeven. Dichter bij onbevooroordeeld kan ik niet bij deze whisky komen. De Ealante rijpte 19y op ‘virgin wood’, nieuwe eiken vaten. In Schotland werd al langer geëxperimenteerd met finishes op eiken vaten waar nog geen andere ‘spirits’ op rijpten (Glenfiddich 14y Rich Oak, Balvenie 17y New Wood, Glendronach 14y Virgin Oak Finish, …), maar een volledige rijping op nieuw eiken vaten, daar waagde niemand zich aan. De angst dat agressieve houttoetsen de whisky te scherp zouden maken was groot. Gelukkig hebben de finish-positieve experimenten de angst weggenomen. Morrison-Bowmore kwam onlangs uit met een (leeftijdloze) Auchentoshan en Glen Garioch Virgin Oak-expressie. Maar de stunt van het jaar is wel deze 19y oude Glenmorangie Ealanta die volledig op nieuwe eik rijpte.

glenmorangie-Ealanta Kleur : Goud met een licht koperen schijn.

 Geur : Zacht en romig, met zoete-frutige toetsen. Sinaasappel, rozijn, vanille. Expressieve neus, open. Zoet als een dessert wijn. Honing. De rijke fruittoetsen blijven opvallen. Sappige eik. Zeer mooie, expressief fruitige neus die bij mij een ‘classic’ Speyside whisky oproept.

Smaak : Zoet en rond. Honing, rozijn, lichtvoetig. Best wat alcohol. Notig en zure appel. Astringent (wat opnieuw een sherry-associatie oproept) en een mooie, kruidige toets. Anijs. Kruidige en notige versterken elkaar. Na een poos komt een mooie, frisse citrus aangesneld. Delicaat, krokant en elegant.

Finish : Een flinke anijstoets dooft uit op sappige eik (de vers afgebroken twijgjes) en sherry-toetsen. Prachtige kruidigheid. Erg lang.

 Balans : Zo smaakt eik. De delicate spirit van Glenmorangie laat zich goed behandelen in verse eik. Daarom lijkt het niet ongewoon dat net ook Auchentohan met een Virgin Oak op de markt kwam. De rijke fruitigheid heeft me serieus op het verkeerde been gezet. Ik vermoedde minstens een finish op ex-sherry-vat. Ergens in mijn notities staat ook nadrukkelijk ‘Europese eik’, omwille van het aanwezige fruit. Deze Ealanta bleek op Amerikaanse eik gerijpt te hebben. Subtiele whisky. Het gezelschap durfde deze whisky niet hoog te scoren, maar mij maakte de vergelijking met een vergelijkbaar subtiele Glenlivet 15y French Oak (die me nog vers in het geheugen lag) me enthousiast voor deze stijl : goed uitgebalanceerd, moet het meer van elegantie hebben dan van kracht of expressiviteit. Maar whisky van het jaar? We moeten niet overdrijven hé …

Dit bericht werd geplaatst in Glenmorangie, Notes en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s