Glen Albyn 1975 (Gordon & MacPhail) 46% (1975-2014)

Ook dit jaar lanceert onafhankelijke bottelaar Gordon & MacPhail een botteling van het illustere Glen Albyn. Glen wat? Glen Albyn, ooit in Inverness gevestigd rond 1846, was een kleine maar strategische distilleerderij in de Highlands. De nabijheid van een grote stad waar makkelijk grondstoffen geleverd werden en snel een afzetmarkt te vinden was, leek een goede zet. Maar de zaak slabbakte, werd tijdelijk een graanmolen maar schakelde in 1891 opnieuw op whisky over. In die periode kreeg de toen zeer moderne distilleerderij een nieuwe buur : Glen Mhor. Beide distilleerderijen kwamen in handen van UD (United Distillers) – de voorloper van drankgigant Diageo – die beide distilleerderijen samen met een twintigtal andere in 1983 sloot. In 1986 maakten de leegstaande gebouwen van Glen Albyn en Glen Mhor plaats voor een winkelcentrum. Bottelingen van Glen Albyn gebeuren hoogst zelden. Alleen onafhankelijke bottelaars die vaten gekocht hebben indertijd de distilleerderij actief was, komen wel eens met een botteling naar buiten. In 2005, 2006 en 2010 kwam er al een ‘Glen Albyn 1975’ uit bij Gordon & Macphail.

Glen Albyn 1975 (Gordon & MacPhail) 46% (bottled 2014)

IMGP7345Kleur : Goud

Geur : Fruit en lijm, en hoewel dat gek klinkt een combinatie die verdomd goed werkt. Zacht, gekonfijt fruit. Ik stel mij daar altijd vierkantjes bij voor. Maar hier kan ik het fruit nauwelijks benoemen. Zoet, gekonfijt – de associatie met een wat chemische component – versterkt door de lijmtoets. Minder sterk dan Velpon. Veel eik, en ook hier die petrochemische component : geboend parket, een pas vernist tuinhuis. Notig. Met ademen steeds meer rozijntjes. Heel fascinerende neus. De zeldzame Glen Albyns die ik mocht proeven geven mij een indruk van delicate whisky met een warme, donker-gele fruitigheid. Deze rijping bevestigt het delicate karakter, wat de eik op een interessante manier op de voorgrond brengt.

Smaak : Hout en fruit. Gekonfijt fruit. Abrikoos, mango. Zachter en ronder dan op de neus. Veel eik ook. Sappige eik, met mooie notige toetsen. Hazelnoot. Vanille flirt met het fruit. Mooi. Tilt deze whisky een niveau hoger.

Finish : Lang. Vooral sappige eik blijft hangen. Een ondertoon van boenwas bezorgt ‘m een edele toets.

Balans : Verrassende en aangenaam complexe dram. Fruitoetsen en houtaroma’s zijn prachtig met elkaar verweven. Enkele jaren geleden had ik deze whisky ongetwijfeld gekocht. Helaas staan vandaag de prijzen niet meer in verhouding met oudere whisky’s.

Dit bericht werd geplaatst in 1975, Glen Albyn, Gordon & MacPhail, Notes en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s